Kapusta znana jest od 4 tysięcy lat. Uprawia się ją od 500 roku przed narodzinami Chrystusa, wtedy to została przywieziona do Europy przez Celtów. Kapustę dobrze się uprawia na terenach o chłodnym klimacie. Jest wysoce wydajna i dobrze się ją przechowuje. Dlatego też szybko stała się głównym warzywem uprawianym w Europie.

Pierwotnie kapusta wyglądała nieco inaczej, a swój teraźniejszy wygląd ukształtował się w średniowieczu. Kapuście przypisuje się wiele korzystnych cech np. zapobieganiu kaca spowodowanego wypitą zbyt dużą ilością alkoholu.

Istnieje wiele rodzajów kapust: biała, czerwona, pekińska.... Można ją konserwować poprzez kiszenie w solance. Domowa kiszona kapusta powstaje poprzez wypełnienie poszatkowana kapustą garnka glinianego, zalania jej mocno osolona wodą, przykrycia odwróconym spodkiem i przyciśnięcia odważnikiem. Garnek stawiamy w ciemnym miejscu na czas prowadzenia fermentacji (kilka tygodni).

Świeża kapusta szybko traci swoje właściwości odżywcze, dlatego powinno się ją spożywać od razu po przygotowaniu. Kapusta nie zawiera tłuszczów i cholesterolu. Jest za to bogatym źródłem witaminy C, zawiera 20mg sodu, 5g węglowodanów, 2g włókna pokarmowego, 3g cukrów, 1g białka, wapno i żelazo (1).

Warto jeść kapustę i pić przyrządzone z niego soki. Sok z warzyw może poprawiać nasze zdrowie i odporność organizmu, jednak nie wyleczy żadnej przewlekłej choroby. Sok z kapusty może łagodzić objawy wrzodów, ale ich nie wyleczy. Dlatego należy pić soki czy jeść świeże warzywa jako dodatek do zalecanej przez lekarzy terapii (2).

Babcie stosowały jeszcze liście kapusty na okłady. Na bóle reumatyczne najlepsze okazywały się okłady z kilku liści gotowanych przez 20 minut w małej ilości wody z dodatkiem dwóch cebul i łyżki otrąb. Sposób przygotowania był następujący: Po wyparowaniu wody umieszcza się rozgotowaną masę na grubym kawałku gazy lub płótna i przykłada na obolałe miejsce. Inny sposób to okład z surowych liści. Okłady z nich pomagały przy odmrożeniach, zwichnięciach, hemoroidach, zapaleniach żył, nerwobólach reumatycznych. Zbite kolano owijano liściem kapusty na noc i rano ból mijał (3).

Warto docenić zalety kapusty , często ją jadać i w razie potrzeby robić z niej okłady.

Kapusta biała, dostępna na rynku przez cały rok (doskonale znosi przechowywanie, nie tracąc nic ze swoich wartości odżywczych), także w postaci kiszonki. Wykorzystywana jest jako składnik zup, gołąbków, pasztecików, pierogów, surówek. Ale nie tylko. Picie soku ze świeżej białej kapusty działa na organizm leczniczo: wspomaga leczenie przeciwnowotworowe, koi chorobę wrzodową żołądka. Natomiast okłady ze zmiażdżonych liści stosowane zewnętrznie pomagają na artretyzm, stłuczenia oraz kontuzje; już starożytni Grecy stosowali w wojsku okłady z liści białej kapusty do leczenia ran.

Kiszona kapusta - najtańszy i najzdrowszy środek na kaca

Bardzo smaczna i zdrowa jest także w postaci kiszonej. Pod taką postacią kapusta jest skutecznym lekiem na niestrawność i chorobę wrzodową żołądka. Poprawia przemianę materii, odtruwa organizm, a sok z kiszonej kapusty może być stosowany do płukania gardła przy infekcjach i nie tylko - już egipscy faraonowie stosowali sok z kapusty kiszonej jako lekarstwo. na kaca. Przed wielogodzinnymi ucztami, suto zakrapianymi, dosłownie zajadali się kapustą, bez obawy, że następnego dnia będą przeżywać męki.

Kwaszona kapusta charakteryzuje się specyficznym aromatem i kwaskowatym smakiem. Przypisać to należy zawartej w niej skrobi oraz cukrom, które podczas kwaszenia przemieniają się w konserwujący kwas mlekowy.

Często o polskiej wsi mówi się "wieś kapustą pachnąca" - kiszenie kapusty to polska specjalność. Najpierw warzywo trzeba wyhodować, potem zebrać i poszatkować. Każdą poszatkowaną porcję doprawia się kminkiem bądź koprem, solą, cukrem i pokrojoną w kostkę marchewką. Cała tajemnica smaku tkwi w proporcjach. Wymieszane składniki wrzuca się do drewnianej beczki, a kiedy ta będzie już pełna, można przystąpić do ubijania kapusty - koniecznie nogami. Czynność ubijania zleca się najczęściej jednej z kobiet. Musi ona wyszorować nogi, a potem przyodziać się dawny, wiejski strój, szeroką spódnicę i barwną chustę. Bez tego kapusta się nie uda ;-)

Właśnie - chociaż większość gatunków kapusty pochodzi znad Morza Śródziemnego, prawdziwą karierę kapusta zrobiła w Polsce. Od wieków bigos jest uważamy za arcypraktyczny wynalazek kuchni polskiej, a według znawców ma "coś z polskiej duszy" - łączy w sobie praktyczność z fantazją. Obok barszczu i zrazów, jest najulubieńszą potrawą kuchni polskiej. Niegdyś podawano go na gorące śniadanie, zwłaszcza dla udających się w podróż lub na polowanie, na obiad - jako gorącą przekąskę przed zupą, i wówczas poprzedzony bywał kieliszkiem starki lub gdańskiej wódki, a także na kolację. Bigos w Polsce robiono zawsze z kapusty kwaszonej, szatkowanej, bądź niekwaszonej, ale na kwasie burakowym. Ze słoninką, schabem i kiełbasą, a warząc wrzucano pieprz w całych ziarnach i inne przyprawy...

Aktywność kwasu foliowego jest nierozłącznie związana z obecnością witaminy B12 w organizmie, potrzebnej do zachowania świeżości umysłu, dobrego nastroju, odporności na stres, sprawnego funkcjonowania mózgu i nerwów, wchłaniania żelaza, budowy czerwonych ciałek krwi, do wzrostu komórek i budowy tkanki kostnej. Kwaszona kapusta zawiera niemal wszystkie biopierwiastki i sporo witamin. Jest ona bogatym źródłem pirydoksyny (witaminy B6), bez której nie może odbywać się przemiana białek. W kwaszonej kapuście znajdziemy również niacynę (witaminę PP), ważną do pozyskiwania energii komórek i ogólnej przemiany materii oraz dużą ilość kwasu pantotenowego (witamina B6). Kapusta kiszona to także solidna dawka witaminy C (układ odpornościowy i produkcja hormonów), potasu (działanie moczopędne i odkwaszające), żelaza (procesy krwiotwórcze), magnezu (siła mięśni i serca) i cynku (tkanka łączna, wydolność umysłowa).