Popularny w polskiej kuchni, szczególnie ze smażoną na maśle bułką tartą. Nie gotujemy go zbyt długo /jest nieapetyczny, gdy się rozpada/. Aby zlikwidować nieprzyjemny aromat, unoszący się w trakcie gotowania, wrzućmy do garnka skórkę razowego chleba. Nie zapomnajmy również o pyszynch i surówkach z rozdrobionych różyczek surowego kalafiora. Doprawiamy je majonezem połączonym ze śmietnaą i np. odrobiną egzotycznej przyprawy curry. Kalafior ma bardzo dużo witamin. Przede wszystkim witaminę C, witaminę E, witaminę B6 i beta-karoten. Kalafior zawiera również dość dużo błonnika.

Kalafior spożywany jest w postaci gotowanej i surowej. Pod każdą postacią jest pyszny, a co ważne zdrowy.

Przed gotowaniem kalafiora, dobrze jest go zamoczyć w zimniej osolonej wodzie, celem pozbycia się żyjących w nim np. ślimaczków.

Wodę, w której będziemy gotować kalafior należy posolić i dodać do niej kilka kropel soku z cytryny, wtedy kalafior nam nie zżółknie. Kalafiora nie należy rozgotować. Średniej wielkości kalafior gotuje się ok. 15 minut.

Na naszych stołach kalafior występuje w następujących daniach i postaciach:

. w zupie kalafiorowej lub jarzynowej;

. ugotowany już kalafior polewany jest tartą bułką zrumienioną na masełku - można jeść go samego lub z ziemniakami i mięskiem;

. surowy kalafior (różyczki) panierujemy jak kotlety (tj. najpierw go solimy, obsypujemy mąką, maczamy w jajku, następnie w bułce tartej i na patelnię, na rozgrzany tłuszcz, opiekamy go z każdej strony, a potem zalewamy zimną wodą i dusimy pod przykryciem, aż kalafior zmięknie; powstały 'sosik' można zaczepać mąką, całość jeszcze zagotować, i podawać z ziemniakami i dowolnymi dodatkami);

. surowe lub ugotowane różyczki kalafiora można dodawać do sałatek.

Kalafior jest zasadotwórczy, bogaty w witaminy z grupy B, przede wszystkim niacynę, oraz witaminę C. 100 g kalafiora pokrywa dzienne zapotrzebowanie na tę witaminę. Pod względem zawartości soli mineralnych zbliżony do kapusty.

Pochodzi z Cypru. Kalafior zaliczany jest do cenniejszych warzyw z uwagi na swój skład chemiczny, a także wartości smakowe i dietetyczne. Warzywo to zawiera m.in.: sód, potas, magnez, wapń, mangan, żelazo, miedź, cynk, fosfor, fluor, chlor, jod, karoteny, witaminy: K, B1, B2, B6, C; kwasy: nikotynowy i pantotenowy.